لای ئەم سووتاوانەدا
گڕڕگرتوو بە شیناوا
مردم منیش لە شینی سەیران و ستارەدا..
سەری ئێوە
سەرقاڵبوانی تاریکی خۆش !
چاو:
فریشتە سووتاوەکان
ڕێگەی ڕزگاریی جیھان
دەدەن نیشان
لەبەر – با- دا
بە ڕووناکیی قامکەکانیان
وشەکانم لەشەرمی –ئەم گوایە دەڵێنە-
بە کڵپەن
چاو:
لەوێ منداڵانە دەستێ لەرزۆک
بەتەختەڕەشی سپێدەوە نووسیویەتی:
نەوت، سفرە، سووتان
ژان، جیھان، خوێندنگە
سووڕ دەخۆم لە ئاگردا و
دەریا
وڵامم ناداتەوە
//
کنار همین سوختگان.::.


شعله‌ور به شین آباد
من هم در شیون سیران و ستاره مُرده‌ام...
سَرِ شما
مشغول ماندگانِ تاریکی به سلامت!
نگاهشان کنید
فرشتگان سوخته
با سرانگشت روشن‌شان در باد
راه نجات جهان را نشان می‌دهند،
کلمات من از شرمِ این کنایه
گُر گرفته‌اند!

نگاه‌شان کنید
آنجا دستِ لرزان کودکانه‌ای
بر تخته سیاهِ سپیده دم نوشته است:
نفت، سفره، سوختن
درد، دنیا، دبستان...
چرخ می‌زنم در آتش و
دریا
جوابم را نمی‌دهد!