شێعرێکی مێھرداد فەلاح..و: ئەنوەر ھوژەبری..

شێعرێکی مێھرداد فەلاح..و: ئەنوەر ھوژەبری.. ئەو دۆستانەی شێعری مێھردادیان خوێندۆتەوە دەزانن شێوازی نووسینی تایبەت بە خویەتی و گەمە زمانییەکانی تا ڕادەی دەسکاریکردنی/نحوی/ بردۆتە پێشەوە، بۆیە ھەم دەرک کردنی و ھەم وەرگێڕانی ئاسان نییە.

ئەوێ کە لەناو ئاوێنەدا

تا ئاگا ویستم ببمەوە
بینیم ئەوەی بوومە لەناو ئاوێنەدا پەڕ پەڕ پەڕ
پەڕ 
دە
وە
ری
ئای ی ی ی ی ی ی ی ی!...
ئەم بەڵایەی ھەرکەس بەسەرمدا ھێناوە
دە با دەستێ داکەوێ!
دەی ئاوەھا!
من کە تا دەوەستم شەق لە سەفەر دەخۆم
بەو دروشمە دڵخۆشم کە لە سەر لووتکەی ھەموو بەیانانەوە ھەڵدێ
بزان ئایا لە ئەولاکەی دیکەی ئەم گمەیەدا
دەکرێ پێیەکی خێراتر ھەڵگیرێت؟
**
اويی كه توی آ ينه
تا به خودم خواستم كه بيايم
ديدم اويی كه توی آينه داشتم پر پر پر
پر
مي
ر ی
خ
ت
آی ی ی ی ی ی ی ی ی ...!
اين با زی را هر كه سرم در آورده
بادا كه دستش بريده باد !
باداباد !
من كه تا ايستاده تيپا مي خورم از سفر
دلخوشم به شعا ری كه بالای قله هر صبح می دمد
ببينم آيا در دستِ ديگرِ اين با زی
مي شود پای تيز تری برداشت؟

تاڵە ئەوینی ئاگرین


لە سەرەتای بەھارەوە
کە مەمکی کانیاوی بن چیا
ژیان دەکاتە دەم گوڵاڵەی لا نزارەوە
خاتوونێ دێت......

کە شەختە ڕادەماڵێ تاو
بە گۆرانیی عەشق و ئەوین
باوەشی کەژ گەورە دەبێ
بەڵێن دەدا چرۆی دڵدار
بە ڕەگ لە ناوەوەی زەوین
خاتوونێ دێت......

ڕۆژی دەم کەل
بە سیلەی چاو
کپیی تاریکی کەل دەکا
خاتوونێ دێت......

خاتوونێ دێت
دەبێ بەیەک لە پرژەکانی
خۆری مەستی خاکەلێو
بە بیست و دوو تاڵە ئەوینی ئاگرین
سەرما لە جەستەی پیاوێکی
کەسیرە دوور دەخاتەوە
ئۆخژنی دێنێتەوە بەر
شادی دەپرژێنێتە سەر زەوین

/ئەنوەر ھوژەبری/

لیلا کردبچه‏.. و: ئەنوەر ھوژەبری


 

ھەموو ڕۆژێ

لە بەینمانەوە تێدەپەڕێت شاڕێیەک

ھەموو شەوێ کۆڵانێکی تاریک

کە پڕ دەکاتەوە مەودای سستی دوو سەرین

شاڕێیەک کە وەکوو درەخت بە لق وپۆی

ھەموو شەوی دابەش دەبێت بە ھەزار کۆڵاندا و

ئەو کات

جیاوازیی چییە گەر وێنای دەستێک

بە جاران چای یەکەم ناشتایی ھاوبەش شیرین بکات

یان ھەر کاتێک لە ڕۆژ

پەردەکان داداتەوە و شەو بێنێتەماڵەوە

یان بیرەوەرییەکی کۆن بەیادی ژنێ

کە ھێشتا حەزی لە سەمایە بە جلکی سپییەوە

سەرینەکەت

لە ھەر سووچێکی شەوا پێخۆش بوو دانێ

سبەی

ھەمیشە بەیانی زوو دەگات

بە دوو پیاڵە چای تاڵەوە.

 

‏**

 هر روز

بزرگراهی از میانِ ما می‌گذرد
هر شب کوچه‌ای تاریک
که فاصلۀ رخوتناک دو بالش را پُر می‌کند؛
بزرگراهی که مثل درختی به شاخه‌هایش
هرشب به هزار کوچه تقسیم می‌شود
و آنوقت دیگر
چه فرق دارد اگر تصور دستی
بارها چایِ اولین صبحانۀ مشترک را شیرین کند
یا هر ساعتی از روز
پرده‌ها را کشیده و شب را به خانه بیاورد
یا خاطره‌ای دور را به یاد زنی
که هنوز رقص در پیراهنی سپید را دوست دارد

بالشَت را
هرگوشه از شب که خواستی بگذار
فردا
همیشه صبحِ زود می‌رسد
با دو استکان چای تلخ در دست.

یەدوڵڵا ڕۆیایی...و: بۆ کوردی ئەنوەر ھوژەبری


بەھاری گەڵا
بەیادی دەستی بڕاوی پایزە
پایزی گەڵا
کۆتایی دەرچوون لە مەترسی
ڕێک خودی مەترسییە.
دەستی براو دەزانێ
ناگەڕێتەوە بۆلای جەستە چیدی.
قەدەر کە دادێ پاییز
پاییز، بەھاری قەدەرە
**
بهارِ برگ
با یادِ دستِ بریده پائیز است.
پائیزِ برگ
پایانِ جهیدن از خطر
متنِ خطر است.
و دستِ بریده می داند
که سوی تن دیگر برنمی گردد.
تقدیر که می رسد پائیز
پائیز، بهارِ تقدیر است
یەدوڵڵا ڕۆیایی.. داھێنەری شێعری ئێسپاسماتیسمە لە ئێران.. تێگەیشتن لە شێعرەکانی ئاسان نییە. زمان بەتەواوی لە دەقەکانیدا ئامادەیە. مانا قووڵ و چەند توێیە..

وقت مردن ندارم

بە ھمە گفتەام کە
وقتی برای مردن ندارم
تمام ثانیەھایم
بە (شادی)ام مشغولند

/انور/

بوسە

آنقدر بیا ببوسمت
کە شورش را در آوریم
تا داغ شویم
گر بگیرد پوستمان
جرقە زند
دود از کلەی خشکیدەی آنان برخیزد
/انور ھژبری/

رەزا کازمی......و: ئەنوەر ھوژەبری


جەستەت
لە گوڵە کێویلەکان دەچێ:
بۆنخۆش و نەناسراو
ماچم
لەھەر کوێ دەنیشێ
پەپوولەیەک لەخەو ڕادەبێ !

**
تن‌َت
به دشتِ گل‌های وحشی‌ می‌ماند:
معطَّر و ناشناخته.
بوسه‌ام
هرجا که می‌نشیند
پروانه‌ای از خواب می‌پرد!

چەند کورتە شێعری سومەییە داودیان.... بۆ کوردی: ئەنوەر ھوژەبری



ئاسمان بە جانتایەکی پڕ لە بەفرەوە
لە وێستگەیەکی چۆڵدا
چاوەڕوانی ئافرەتێکی ملپێچ سوورە
قەتارەکان دەڕۆن
ئاسمان دەڕوات و
جانتا لە ناو وێستگەکەدا
بیر لە ئاسمانێ دەکاتەوە
کە جیھان
لە کامێرەی ڕەش و سپییەوە دەبینێت
**
چەن سەخە
با – ھێلانەکەت بێنێ
ڕێک بۆ سەر بانی ماڵێ
کە منداڵان جۆلانێیان
بە لوولەی کوانووەکەیدا ھەڵناوسیوە
کوانووی ماڵەکە خووت پێ دەگرێ
بێ وەی بزانێ
لەق لەقەکان کۆچەرین
**
دەنگی نەوڕەسانی دەریایی
دەنگی شەپۆلی دەریا
چەندە نامۆیە بەو ژنەی
لە پشت پەنجەرەی دارینەوە
تەنیا ماسیگرێ دەبینێ
کە ڕاوی ئەمڕۆی
تەختەی شکاوی بەلەمەکەیەتی
**
چاو لە باڵق بوونی پەپوولەکان بکە
بە ئازارە
بەڵام نەک وەک پیاڵەیەکی تەقیو
یان سەقفێک کە داتەپێت
بەئازارە
ڕێک وەکوو دایکێک کە سبەی
کوڕەکەی دەڕوات بۆ شەڕ
**
ھۆی درزەکانی سەر جەستەم
توند پێوەدانی دەرگا نییە
ھویەکەی ڕۆیشتنی پیاوێکە
بە ئامێری ھەوڕگەرییەکەی
گوڵدانی ئەوینەکەی وا چێ نەکرد
کاتێ بەکۆڵی بیابانەوە جێی ھێشت
درز نەبات .... نەشکێت
**
مامانەکان نازانن
ئەو منداڵەی لەخانەکانی لەشمەوە
ھاتۆتە دونیا
ژانێکە ساڵەھا پێوەی بووم
کە ناوکی ببڕن
سەریناکانی ماڵەوەمان
وشک دەبنەوە.
**

حکم

زمانی است
تعفن قی میکند روح آدمیزاد
نفوذ شرف مَرد تند
در میان ادبیات جاری را
بە ادارەی آب باید گزارش داد
تا فاضلان از عفونت فکری
با آب
حکمی برای دخول
/بیشتر اگر فرو نکنند/
در بیاورند
/انور ھژبری/
**
سەردەمێکە
ڕۆحی ئادەمزاد
قورپێنەی بۆگەنیو دەداتەوە
ڕاپۆرتی توند پێداچوونی شەرەفی پیاو
بەناو ئەدبیاتی باودا
ئەبێ بدرێتە ئیدارەی ئاو
بۆ وەی فازیلان لە کیم و زووخی فیکری و
ئاو
حوکمێک بۆ ڕۆچوون
/ئەگەر زیاتر ڕوی نەکەن/
دەربێنن

بەندەری بەر ھەتاو........مانا ئاقایی.........و: ئەنوەر ھوژەبری



ساڵانێ زوو کە منداڵ بووم
ڕۆژێ باوکم بردمی بۆ کەنار دەریا و
بابۆڵە و ساردیی بۆ کڕیم
لە سەر کورسییەکی ژەنگ خواردوو دانیشتین و
پێکەوە گوێمان لە دەنگی ھاتوچۆی شەپۆلەکان گرت
من پرسیاری کاتژمێرە گەورە ڕەنگ ئاڵتوونییەکەم کرد
کە لەنگەری لەسەر سەری کەنار گرتبوو و
ئەو باسی بەندەری بەختەوەری بەر ھەتاوی بۆ کردم
کە کات تێیدا وەستابوو
ھێشتاش بیر لە ئاسمان سا و شین دەکەمەوە و
لە پێکەنینەکانی باوکم.
کە بە دووکەڵی جگەرەکەی ھەوری خەیاڵیی چێدەکرد.
**
بندر آفتابی

سال‌ها پیش وقتی بچه بودم
یک روز پدرم مرا به کنار دریا برد
و برایم ساندویچ و نوشابه خرید
روی صندلی زنگ‌زده‌ای نشستیم
و با هم به صدای رفت و آمد امواج گوش دادیم
من از ساعتِ بزرگِ طلایی‌رنگی
که روی سر ساحل لنگر انداخته بود پرسیدم
و او از بندری خوشبخت و آفتابی گفت
که زمان در آن ایستاده بود
هنوز به آسمان صاف و آبی آن روز فکر می‌کنم
و به خنده‌های پدرم
که با دود سیگارش ابرهای خیالی می‌ساخت.

نائاماده‌یی زمان و راسته‌ هێڵی رێڕه‌و له‌شیعری یه‌كه‌می شانزه‌يه‌مین فێستیڤاڵی گه‌لاوێژدا ‌ (بەشی یە


ئه‌نوه‌ر هوژه‌بری 

شیعری (پیاوێك له‌مندا سه‌ما ده‌كا) كه‌ له‌لایه‌ن خاتوو (حه‌یات مه‌جید په‌رخی)یه‌وه‌ نووسراوه‌ خه‌ڵاتی یه‌كه‌می شانزه‌یه‌مین فێستیڤاڵی ئه‌ده‌بیی گه‌لاوێژی وه‌رگرتووه‌، لێره‌وه‌ ده‌مه‌وێ خوێندنه‌وه‌یه‌ك بۆ ئه‌و ده‌قه‌ بكه‌م:
(1)
به‌پێچه‌وانه‌ی زۆربه‌ی ره‌خنه‌گران، نامه‌وێ پێش هه‌موو شتێ ده‌ستبكه‌م به‌ماناكردنه‌وه‌ی رسته‌و وشه‌كان و بڵێم خاتوو حه‌یات په‌رخی مه‌به‌ستی له‌فڵانه‌ وشه‌و فیساره‌ رسته‌ چی بووه‌ (هه‌رچه‌نده‌ باسی ناوه‌ڕۆكیش ده‌كه‌م و بڕێ رێكنه‌هاتنه‌وه‌ و دژوازیی مانایی ده‌خه‌مه‌ڕوو)، زیاتر له‌ڕووی فۆرم و ستراكچه‌ره‌وه‌و هه‌روه‌ها له‌ڕووی ئه‌و ئامێرو كه‌ره‌ستانه‌وه‌ كه‌ نووسراوێك ده‌كاته‌ شیعر ده‌مه‌وێ باسی ئه‌م نووسراوه‌ بكه‌م.
كه‌ ده‌ستم به‌خوێندنه‌وه‌ ئه‌م نووسراوه‌یه‌ كرد، دووسێجار وه‌ستام و لێم تێكچوو، نه‌متوانی به‌شێوه‌یه‌كی ئاسایی و له‌سه‌ر ریتمێكی ته‌واو شیعره‌كه‌ بخوێنمه‌وه‌. ئه‌مه‌ش چه‌ند هۆیه‌كی هه‌یه‌، یه‌كه‌م بڕێ وشه‌ی له‌ڕووی رێنووسه‌وه‌ ته‌واو نین، دووه‌م خاڵبه‌ندی و داڕشتنی ده‌قه‌كه‌ ناته‌واوه‌، بۆ نموونه‌ كۆما (فاریزه‌)كان له‌بڕێ شوێندا به‌بێ ره‌چاوكردنی رێسای داڕشتن دانراون و سێهه‌م له‌به‌رئه‌وه‌ی نووسه‌ر ریتم و مۆسیقای به‌لاوه‌ گرنگ نه‌بووه‌، یان شاره‌زایی كه‌مبووه‌. له‌هه‌ر جێیه‌ك كه‌یفی لێ بووبێت چووه‌ته‌ خواره‌وه‌و رسته‌ی دواتری ده‌ست پێكردووه‌.
زۆربه‌ی شاعیرانی لاو و ژماره‌یه‌ك له‌شاعیرانی خاوه‌ن ئه‌زموونیش تووشی ئه‌م په‌تاو گرفته‌ ده‌بن كه‌ هه‌ڵبه‌ت ئه‌مه‌ خاڵێكی نه‌رێنیی زه‌ق و دیاره‌ بۆ شاعیرو ره‌چاو نه‌كردنی ئه‌م خاڵانه‌ نیشانه‌یه‌ بۆ كه‌میی شاره‌زایی.
له‌لایه‌كی دیكه‌وه‌ زۆربه‌ی شاعیرانمان ئێستاش واده‌زانن شیعری نوێ، كێش و مۆسیقاو ریتمی نییه‌و هه‌رچۆن پێیان خۆشبێت ده‌نووسن و ته‌نیا به‌شێوه‌ پله‌كانه‌ییكردنی دێڕه‌كان وا ده‌زانن ده‌بێته‌ شیعری نوێ، خاتوو حه‌یاتیش ئه‌مه‌ی كردووه‌.
لێره‌دا سه‌یری نموونه‌ی خاڵبه‌ندی و دانانی كۆما (فاریزه‌)و داڕشتنی رسته‌كان بكه‌ن:
له‌م دێڕانه‌ی خواره‌وه‌و به‌تایبه‌ت دوای (سێبه‌ره‌كه‌یه‌وه‌) هیچ هۆیه‌ك نییه‌ بۆ دانانی كۆما(،)، هه‌روه‌ها نیوه‌دێڕی (هه‌ڵده‌زنی به‌ به‌رۆكمدا،) به‌بێ هیچ هۆیه‌ خراوه‌ته‌ دێڕی دواتر.
پیاوێك له‌مندا سه‌ما ده‌كا،
په‌نجه‌كانی ده‌ئاڵێنێ،
له‌په‌نجه‌مه‌وه‌،
به‌خۆی و سێبه‌ره‌ كه‌یه‌وه‌‌،
هه‌ڵده‌زنی به‌ به‌رۆكمدا،
ئه‌م رستانه‌ی سه‌ره‌وه‌ هه‌مووی رسته‌ هه‌واڵن، به‌دوای یه‌كدا دێن و خوێنه‌ر به‌خوێندنه‌وه‌ی یه‌كێكیان چاوه‌ڕوانی مانای دیكه‌یه‌، بۆیه‌ چاوه‌ڕوانی رسته‌ی دواتره‌و هه‌موویان پێكه‌وه‌ به‌ستراون و پێویست به‌كۆما (،) نییه‌ هه‌رچه‌نده‌ رسته‌كان ئه‌وه‌نده‌ لێك هه‌ڵكێشراون كه‌ ده‌بێ به‌دوای یه‌كدا بخوێنرێنه‌وه‌و رێگه‌ به‌وه‌ستانی خوێنه‌رو هه‌ناسه‌ دان نادات و ئه‌مه‌ش خاڵێكی نه‌رێنیی دیكه‌یه‌.
له‌هه‌مان كۆپله‌دا به‌بێ هیچ هۆیه‌ك ئه‌م دێڕه‌ كراوه‌ به‌دوو به‌شه‌وه‌و به‌مشێوه‌یه‌ نووسراوه‌:
په‌نجه‌كانی ده‌ئاڵێنێ،
له‌ په‌نجه‌مه‌وه‌،
له‌حاڵێكدا دوای (ده‌ئاڵێنی) له‌به‌رئه‌وه‌ی نیوه‌ دێڕه‌كه‌ جیاكراوه‌ته‌وه‌ سه‌كته‌یه‌كی زه‌ق و دیار له‌خوێندنه‌وه‌دا رووده‌دات و به‌ته‌واوی مۆسیقی و ریتمی دێڕه‌كه‌ وێران ده‌كات.
له‌م كۆپله‌یه‌ی دیكه‌دا كه‌ به‌مشێوه‌یه‌ نووسراوه‌:
تا كوشتنی ته‌نیایی خۆی
به‌منێك ده‌سپێرێت، شه‌رمنتر
له‌تكه‌ تكی تواندنه‌وه‌ی چلوره‌ی
گوێسه‌وانه‌ی ته‌مه‌نێ له‌ته‌نیاییم،
پیاوێك له‌ڕه‌به‌نی خۆیه‌وه‌،
هه‌نگاو به‌سه‌ر
جه‌نجاڵیه‌كانی مندا ده‌نێ،
به‌مشێوه‌یه‌ ده‌خوێنرێته‌وه‌و له‌به‌رئه‌وه‌ی نووسه‌ری دێڕه‌كان نه‌یتوانیوه‌ كێش و مۆسیقاكه‌ی به‌ته‌واوی رێكبخات و دابه‌شی بكات، رسته‌كان له‌ڕاده‌به‌ده‌ر درێژ ده‌بنه‌وه‌و وه‌ستان و شوێنی هه‌ناسه‌دان دیاری نه‌كراوه‌. (له‌به‌رئه‌وه‌ی خوێنه‌ری ئه‌م بابه‌ته‌ باش تێبگات ئه‌و رسته‌یه‌ی كه‌ ده‌بێ به‌سه‌ر یه‌كه‌وه‌ بخوێنرێته‌وه‌ به‌ڕه‌نگی تایبه‌ت دیاری كراوه‌) ئه‌و رستانه‌ی ره‌نگی تایبه‌تیان بۆ دیاریكراوه‌، یه‌ك رسته‌ن و ناكرێ له‌یه‌كیان جیا بكه‌ینه‌وه‌
(ئه‌و رستانه‌ی له‌ناو دووكه‌واندان ناكرێ كه‌رت بكرێن و به‌شێكی ببرێته‌ پله‌ی دواتر)
  تا كوشتنی ته‌نیایی خۆی به‌منێك ده‌سپێرێت، 
شه‌رمنتر له‌تكه‌ تكی تواندنه‌وه‌ی چلوره‌ی گوێسه‌وانه‌ی ته‌مه‌نێ له‌ته‌نیاییم،
پیاوێك له‌ڕه‌به‌نی خۆیه‌وه‌،
هه‌نگاو به‌سه‌رجه‌نجاڵیه‌كانی مندا ده‌نێ،
پێویسته‌ شاعیرانی ئه‌مڕۆ شاره‌زایی ته‌واویان له‌سه‌ر ریتم و مۆسیقای شیعر هه‌بێت، ئه‌وه‌ش بزانن كه‌ ده‌رچوونی شیعری نوێ له‌كێشی كۆنی عه‌رووز له‌خۆڕا نه‌بووه‌و رێزكردنی وشه‌كان له‌دێڕدا بێ بنه‌ما نییه‌، به‌ڵكو به‌ڕه‌چاو نه‌كردنی ریتم و مۆسیقای شیعر یه‌كێك له‌بنچینه‌كانی جوانی ناسی له‌شیعره‌كه‌دا داده‌ته‌پێت.
(2)
داهێنان یه‌كێكه‌ له‌لایه‌نه‌ ئه‌رێنییه‌كان، واته‌ داهێنان له‌بواری دروستكردنی وێنه‌ (تابلۆ)ی نوێ، مانای نوێ، مامه‌ڵه‌كردنی نوێ له‌گه‌ڵ زمان و شێوه‌ی نوێی به‌كارهێنانی وشه‌و به‌وته‌یه‌كی دیكه‌ به‌كارنه‌هێنانه‌وه‌ی تابلۆو شێوه‌ی داڕشتنی رسته‌ وه‌كو ئه‌وه‌ی له‌پێشدا وتراوه‌و نووسراوه‌، ده‌بێته‌ هۆی دروسكردنی شیعرێكی سه‌ركه‌وتوو و نیشانه‌ی زاڵبوونی شاعیره‌كه‌یه‌تی، به‌پێچه‌وانه‌وه‌ شاعیر هیچ به‌شیعری ئه‌مڕۆ زیاد ناكات و خه‌ریكی پاته‌وه‌كردنی ئه‌زموونی كه‌سانی پێش خۆی و ده‌وروبه‌ریه‌تی و له‌ڕووی داهێنانی شیعرییه‌وه‌ هیچ بایه‌خێكی نابێت.
ئه‌گه‌ر بمه‌وێت به‌شێوه‌یه‌كی تر بابه‌ته‌كه‌ باسبكه‌م ده‌بێ بڵێم به‌كارهێنانی وشه‌و دروستكردنی تابلۆی شیعری (وه‌ك ده‌ڵێن كار رێكخه‌ر) نه‌ك هونه‌ر نییه‌، نه‌شاره‌زایی نووسه‌ره‌كه‌ ده‌رده‌خات. چونكه‌ شاعیر به‌مانای هونه‌رمه‌ندو داهێنه‌ر ده‌بێ دوور بكه‌وێته‌وه‌ له‌باو. نموونه‌ بۆ ئه‌م مه‌به‌سته‌ له‌م شیعره‌ی خاتوو حه‌یاتدا زۆرن. زۆرێك له‌كۆپله‌كان زیاتر قسه‌ی ئاسایین و ناچنه‌ بازنه‌ی شیعره‌وه‌.
1-له‌به‌رئه‌وه‌ی دوورن له‌لێكچواندن و خوازه‌ (استعاره‌)و دیدی جوانی ناسانه‌ی شیعری و مامه‌ڵه‌كردنی شاعیرانه‌ له‌گه‌ڵ وشه‌و ئیدیۆمه‌كاندا.
2-شاعیر نه‌یتوانیوه‌ (وه‌ك پێویستیی ده‌قی شیعری) به‌گه‌مه‌ی زمانی توێژی مانایی دروستبكات و خوێنه‌ر به‌شوێن خۆیدا به‌رێته‌ خواره‌وه‌ بۆ قووڵایی مانا به‌ڵكو رێك له‌ڕووبه‌ری دیارو به‌رچاوی دێڕه‌كان و وشه‌كاندا مانا به‌ده‌سته‌وه‌ ده‌دات، واته‌ له‌زمانی ئاخافتنی ئاسایی دوور ناكه‌وێته‌وه‌.
له‌م كۆپله‌یه‌دا: 
به‌ برژانگی، باوه‌شێنی نمه‌ عاره‌قی ڕووخسارم ده‌كا،
مه‌چه‌كی له‌كه‌مه‌رم گیر ده‌كاو
نزیك ترم ده‌كاته‌وه‌ له‌به‌هه‌شته‌كانی خۆی،
به‌ ده‌م سه‌ماوه‌،
خۆی ده‌ئاڵێنێ، له‌فه‌قیانه‌ی‌
كراسه‌كه‌ كوردیه‌كه‌مه‌وه‌،
ئه‌م تابلۆیانه‌ی دروستیكردوون له‌گۆرانی و به‌یت و باوه‌ كۆن و فۆلكلۆرییه‌كانی كورددا به‌ته‌غار ده‌ستده‌كه‌وێت. نووسینه‌وه‌ی به‌یت و باوه‌كان كوا مرۆڤ ده‌كاته‌ شاعیر. شاعیر تواناییه‌كانی زمان ده‌دۆزێته‌وه‌و به‌سوودوه‌رگرتن له‌بنه‌ما كۆنه‌كانی شیعرو ئه‌ده‌ب، كاڵاو به‌رهه‌می نوێ به‌دیزاین و پێكهاته‌و داڕشتی نوێوه‌ ده‌خاته‌ به‌ده‌ست. لێره‌دا ده‌پرسم ئه‌م كۆپله‌ چ شتێكی نوێی تێدایه‌؟
به‌ برژانگی، باوه‌شێنی نمه‌ عاره‌قی...
شیعره‌كانی نالی، كوردی، مه‌حوی و... پڕن له‌مجۆره‌ تابلۆیانه‌و له‌ڕووی داڕشتنی ئه‌ده‌بی و شیعرییه‌ته‌وه‌ زۆر جوانتریش به‌كاربراون.
یان له‌فۆلكۆردا وتراوه‌ (ئاره‌قی كولمی به‌لێو ده‌ماڵم) هیچ جیاوازییه‌ك له‌نێوان ئه‌و دوو رسته‌یه‌دا نییه‌و ته‌نیا لێو بووه‌ به‌برژانگ و بگره‌ لاوازتریش به‌كاربراوه‌.
واته‌ به‌كارهێنانه‌وه‌ی وشه‌و تابلۆو زمانی سواو خه‌سارێكی قورسی خستووه‌ له‌و به‌رهه‌مه‌ی حه‌یات خاتوون.
یان له‌م كۆپله‌یه‌ی دیكه‌دا:
ده‌مكا به‌ملپێچێكی سپی و،
ده‌مئاڵێنێ له‌ملیه‌وه‌،
منی ملپێچ له‌زینه‌تی گه‌ردنی ئه‌ودا
له‌هه‌ڵمژینی ماندو نابم…ماندوونابم
سور سور ده‌بم،
ئه‌و كۆپله‌یه‌ی سه‌ره‌وه‌ چ تایبه‌تمه‌ندییه‌كی تێدایه‌و چی جیای ده‌كاته‌وه‌ له‌قسه‌یه‌كی ئاسایی؟ 
(3)
یه‌كێكی دیكه‌ له‌و هه‌ڕه‌شانه‌ی ئه‌مڕۆ له‌سه‌ر شیعری كوردییه‌و وای لێده‌كات زمانی شاعیران وه‌كو یه‌ك وابێت، وه‌ك بڵێیت هه‌موویان له‌ڕووی یه‌كتری ده‌نووسن و رێگه‌ش له‌زاڵبوون به‌سه‌ر زماندا ده‌گرێت، جگه‌له‌وه‌ش بازنه‌ی گه‌مه‌كردن به‌وشه‌و زمان به‌رته‌سك ده‌كاته‌وه‌، شێوه‌ی باسكردن (گێڕانه‌وه‌)یه‌.
بۆ ئه‌وه‌ی باسه‌كه‌ به‌رفراوان بێت و خوێنه‌ر باشتر تێبگات، پێویسته‌ بگوترێت. شیعر، شیعره‌و نابێ له‌ژانرێكی دیكه‌ بچێت. یان به‌وته‌یه‌كی دیكه‌ پێوه‌ره‌ دیاریكراوه‌كان بۆ ده‌قێكی فه‌لسه‌فی، ئایینی، چیرۆك و... له‌وانه‌یه‌ زۆر به‌كه‌می بڕێكیان له‌گه‌ڵ پێوه‌ره‌كانی شیعردا هاوبه‌ش بن، به‌ڵام جیاوازییه‌كه‌یان زیاتره‌و ئه‌و جیاوازییانه‌ ده‌بێته‌ هۆی جیاكردنه‌وه‌ی ده‌قێكی شیعری له‌و ده‌قانه‌ی دیكه‌.
ئه‌م نووسراوه‌یه‌ی حه‌یات خانم زیاتر له‌ده‌قی نووسراوه‌یه‌ك ده‌چێت كه‌ ریپۆرته‌رێك نووسیبێتی بۆ ئه‌وه‌ی له‌ڕادیۆ یان ته‌له‌فیزیۆندا پێشكه‌شیبكات و له‌سه‌ر بابه‌ت و رووداوێك راپۆرتێك بخوێنێته‌وه‌. زۆر راشكاوانه‌ بڵێم، كه‌مترین جیاوازیی له‌گه‌ڵ ده‌قی راپۆرتێكدا هه‌یه‌.
زۆربه‌ی هه‌ره‌ زۆری رسته‌كان، رسته‌ی هه‌واڵن. هیچ خۆبواردنێك له‌كه‌مكردنه‌وه‌ی (فرمان- كار) له‌ڕسته‌كاندا هه‌ست پێناكرێت و زۆربه‌ی رسته‌كان فرمانیان تێدایه‌، ئه‌ویش فرمانی راگه‌یاندنی هه‌واڵ. داڕشتنه‌كه‌ وای لێ دێت كه‌ به‌ته‌واوی له‌هه‌موو رووخسارێكی شیعرییه‌ت داده‌ماڵرێت و ده‌چێته‌ زمانی چیرۆك و بگره‌ حه‌كایه‌تی كۆنه‌وه‌، ئه‌مه‌ش نموونه‌و به‌ڵگه‌ بۆ ئه‌م بابه‌ته‌:
خۆی ده‌ئاڵێنێ، له‌ فه‌قیانه‌ی‌
كراسه‌كه‌ كوردیه‌كه‌مه‌وه‌،
به‌ده‌نگه‌ پڕ ئاوازه‌كه‌ی ده‌ڵێ
گه‌ره‌كمه‌ نه‌ڕۆمه‌وه‌،
باببم به‌گوڵێك له‌ناو كه‌وامۆره‌كه‌تدا
باببم به‌گواره‌ بۆ گوێكانت،
باببم به‌ مورویه‌ك،
له‌ ناو گه‌ردانه‌كه‌ت،
ببم به‌ ئه‌ڵقه‌یه‌ك، له‌ناو سه‌مای په‌نجه‌كانت
بائیتر نه‌ڕۆمه‌وه‌، هه‌موو ڕۆژیك
ئه‌م سه‌ماییه‌ دووباره‌ بكه‌ینه‌وه‌
نائاماده‌یی زمان و راسته‌ هێڵی رێڕه‌و له‌شیعری یه‌كه‌می شانزه‌هه‌مین فێستیڤاڵی گه‌لاوێژدا ‌ 17/4/2013
ئه‌نوه‌ر هوژه‌بری 
2-2
(4)
ره‌زا به‌راهه‌نی ره‌خنه‌گرو تیۆریسیه‌نی ئێرانی كه‌ بۆچوونه‌كانی سه‌باره‌ت به‌شیعر له‌ئاستی جیهانیدا پشتی پێ ده‌به‌سترێت، بڕێك له‌تایبه‌تمه‌ندییه‌كانی شیعری سه‌ركه‌وتوو به‌مشێوه‌یه‌ باسده‌كات:
له‌زمانی باو ده‌رچوون به‌شێوه‌یه‌كی زیره‌كانه‌و شاره‌زابوون له‌تواناییه‌كانی زمان و مه‌ودا دروستكردن له‌زمانی پێوه‌رو ئاخافتن-دۆزینه‌وه‌ی توێژه‌ ونبووه‌كانی زمان و مانا به‌مه‌به‌ستی دروستكردنی مانای نوێ و قووڵكردنه‌وه‌ی مانا، واته‌ سه‌رقاڵكردنی خوێنه‌ر بۆ دۆزینه‌وه‌ی مانا شاردراوه‌كان له‌توێژه‌ زمانییه‌كاندا. به‌وته‌یه‌كی تر نابێ شیعر به‌ڕسته‌ی وا بنووسرێت كه‌ یه‌ك مانای دیاربدات به‌ده‌ست خوێنه‌ره‌وه‌و ده‌بێ رسته‌كان به‌شێوه‌یه‌ك دابڕێژرێن كه‌ خوێنه‌ر بتوانێت راڤه‌یان له‌سه‌ربكات و (تاویل)ی زیاتر له‌هه‌ڵێنجانی یه‌ك تاكه‌ مانای دیار هه‌ڵبگرێت.
به‌راهه‌نی هه‌روه‌ها شیعر به‌چڕترین و كورتترین (گوشراوترین) پێكهاته‌ی زمانی ده‌زانێت، به‌و مانایه‌ی كه‌ له‌ڕووی به‌كارهێنانی وشه‌و ماناسازییه‌وه‌ ئه‌وه‌نده‌ چڕ بێت كه‌ چیتر نه‌توانرێت یه‌ك وشه‌ی لێ ده‌ربهاوێژرێت و له‌هه‌مانكاتدا ماناو مه‌به‌ستی زۆر بداته‌ ده‌ست و خوێنه‌ر بتوانێت شێكردنه‌وه‌ی له‌سه‌ر بكات.
بۆ ئه‌وه‌ی بزانین تایبه‌تمه‌ندییه‌كی وا له‌نووسینه‌كه‌ی خاتوو حه‌یاتدا هه‌یه‌ كۆپله‌یه‌كی هه‌ڵده‌بژێرین:
سور سور ده‌بم،
هه‌تا ڕه‌نگی لێوم پێویستی به‌سوراو نابێ،
ئه‌و پیاوێكه‌ سه‌ما له‌سه‌ر سه‌هۆڵی سینه‌م ده‌كا
په‌ڕه‌ په‌ڕه‌م موتوربه‌ی ماچ ده‌كا،
له‌ له‌زه‌تی باوه‌شی ئه‌و
وه‌كو عودیك، ئامێزی داگیر ده‌كه‌م
پڕی ده‌كه‌م، له‌سۆناتای گه‌رم
گه‌رمتر له‌ڕه‌نگی قاوه‌ی چاوه‌كانی
هیچ قاوه‌گرێك نه‌یتوانیوه‌ بیخوێنێته‌وه‌،
ئه‌و هێشتا هه‌ر سه‌ما ده‌كا
ئیبلیسانه‌ مه‌چه‌كم ده‌گرێ
ده‌مباته‌ ژێر نه‌رمه‌ بارانه‌كه‌
به‌ شه‌سته‌ بارانی ماچ،
هه‌موو گیانم ده‌شواته‌وه‌
ئه‌م كۆپله‌یه‌ جگه‌ له‌وه‌ی هیچ رووداوێكی زمانیی تێدا نییه‌، پێكهاته‌یه‌كی گێڕانه‌وه‌یی (راپۆرت ئاسای هه‌یه‌)و په‌یتا په‌یتا هه‌واڵێك ده‌داته‌ خوێنه‌ر، خوێنه‌ر ناتوانێ راڤه‌ی زیاتری له‌سه‌ر بكات و رازی ده‌بێت به‌و مانایه‌ی كه‌ له‌ڕواڵه‌ت و ناوه‌ڕۆكی وشه‌كاندا ده‌یبینێت. ته‌نیا تایبه‌تمه‌ندییه‌ك كه‌ له‌م دێڕانه‌دا ده‌بینرێت ئه‌وه‌یه‌ كه‌ هه‌ستێك خزێنراوه‌ته‌ ناو وشه‌كانه‌وه‌. ئه‌و هاوته‌نیشتكردنی وشانه‌ كه‌ بۆ فۆرمدان به‌شیعر لای فۆرمالیسته‌كان به‌شێوه‌یه‌كی بنه‌ڕه‌تی باسی لێكراوه‌و لایه‌نێكی جوانی ناسانه‌ ده‌دات به‌شێوه‌ی ده‌ربڕین و بازدان به‌سه‌ر پێوه‌ره‌كانی رێزمانی باودا له‌مدێڕانه‌دا نابینرێن.
عه‌لی بابا چاهی شاعیری ناودارو لێكۆڵه‌رو ره‌خنه‌گری ئه‌مڕۆی ئێران ده‌ڵێت: ئیداره‌كردن و ئه‌ندازیارانه‌ داڕشتنی وشه‌ له‌دێڕدا ده‌بێته‌ هۆی خووڵقاندنی فره‌مانایی و هه‌روه‌ها هاوته‌نیشتكردنی وشه‌كان ده‌بێته‌ هۆی نه‌رمكردنی زمان، مۆسیقی و ریتم دروستكردن و دیارخستنی سه‌مفۆنییه‌ك كه‌ له‌گه‌ڵ دروستكردنی مانادا (بۆ ده‌وڵه‌مه‌ندكردنی ناوه‌ڕۆك) لایه‌نی جوانی ناسانه‌ی شیعره‌كه‌ به‌هێز ده‌كات و رواڵه‌ت به‌پێی ناوه‌ۆك جوانترو رازاوه‌تر ده‌كات.
ئه‌م تایبه‌تمه‌ندییانه‌ش له‌نووسراوه‌كه‌ی خاتوو حه‌یاتدا به‌دێ ناكرێت.
هارموونیی دیارده‌كان له‌پێگه‌یاندنی ماناو فۆرمدا به‌هۆی تواناییه‌ زمانییه‌كانه‌وه‌، به‌دۆزینه‌وه‌ی پێوه‌ندیی نێوان دال و مه‌دلوول و رێكخستنی وشه‌كان دروستده‌كرێت، با بزانین له‌م به‌شه‌ی شیعره‌كه‌دا ئه‌وه‌ ده‌بینین:
وه‌ك كۆتر بازێكی شاره‌زا،
له‌ته‌نیشت مناره‌ی بێداریمدا،
ده‌سته‌كانی لێك ئه‌خشێنێ
چه‌پڵه‌یه‌ك لێده‌دا،
ئاوازێكی جاویدانی دروست ده‌كات
تا منی ته‌ره‌ له‌ قه‌فه‌زی زێڕین،
بباته‌وه‌ بۆ قه‌فه‌زه‌ سه‌رابیه‌كه‌ی خۆی،
بۆ هه‌تایه‌ ئه‌م باڵداره‌ سركه‌،
له‌سه‌ر شانی بنیشێته‌وه‌و،
ده‌سته‌ مۆی كا،
ئه‌و پیاوێكه‌ سه‌ما ده‌كا،
كاتێ شنه‌ی با شوێن ترپه‌ی
هه‌نگاوه‌كانی ده‌كه‌وێت،
نزیكتر ده‌بێته‌وه‌ له‌ 
باخه‌ بخورده‌كانی پرچم،
نووسه‌ری ئه‌م ده‌قه‌ رێك شته‌كانی وه‌ك ئه‌وه‌ی له‌سروشتدا بینیوه‌ باسده‌كات و كه‌متر ده‌ستێوه‌ردانی خۆی تێدا ده‌بینین. له‌یه‌ك دوو شوێندا نه‌بێت كه‌ بڕێ وێنه‌ (تابلۆ)ی كۆن و پاته‌وه‌بوو داده‌نێت، له‌سه‌رله‌به‌ری ئه‌م كۆپله‌یه‌دا هیچی تازه‌ی له‌ڕووی ناوه‌ڕۆك و فۆرمه‌وه‌ نه‌كردووه‌: 
ئه‌و پیاوێكه‌ سه‌ما ده‌كا،
كاتێ شنه‌ی با شوێن ترپه‌ی
هه‌نگاوه‌كانی ده‌كه‌وێت،
ته‌نیا له‌م دوو دێڕه‌دا نه‌ختێ خه‌یاڵ دێته‌ ناو وشه‌كان- شنه‌ با شوێن ترپه‌ی... كه‌ دیسان ئه‌وه‌ش شتێكی تازه‌ نییه‌و ئه‌وه‌نده‌ لای شاعیرانی دیكه‌ به‌كاربراوه‌ به‌ته‌واوی سواوه‌و ده‌كرێ بڵێین هه‌ر چووه‌ته‌ ناو زمانی پێوه‌ره‌وه‌.
(5)
بابه‌تێكی دیكه‌ ئه‌وه‌یه‌ كه‌ شیعر پێكهاته‌یه‌كی ئۆرگانیكه‌و ده‌بێت له‌ڕووی ماناو رواڵه‌ته‌وه‌ ئه‌ندامه‌كانی پێكه‌وه‌ گرێ درابن و نه‌توانرێ لێك جیابكرێنه‌وه‌ (بۆ جوان تێگه‌یشتن بڕواننه‌ باسێكی ئازاد حه‌مه‌ له‌سه‌ر شیعری ژه‌نڕاڵی پاییزی حه‌مه‌ عومه‌ر عوسمان له‌كتێبی ره‌هه‌ندی تێڕامان و جه‌سته‌ی وتاری رۆشنبیریی هاوچه‌رخ)دا، به‌ڵام ئه‌م ده‌قه‌ی خاتوو حه‌یات زیاتر وه‌كو كۆلاژێك ده‌چێت كه‌هه‌ندێ رسته‌و وێنه‌ هه‌ركامه‌یان له‌لایه‌ك وه‌رگیرابن و له‌ته‌نیشت یه‌ك دانرابن به‌بێ ئه‌وه‌ی به‌هیچ شتێك پێكه‌وه‌ گرێ درابن.
جێگای دێڕه‌كانی ئه‌و كۆپله‌یه‌ی خواره‌وه‌م گۆڕیوه‌، به‌ڵام هیچ گۆڕانكارییه‌ك رووی نه‌داوه‌، به‌وته‌یه‌كی تر مانای گشتی تێك نه‌چووه‌ ئه‌مه‌ مانای ئه‌وه‌یه‌ كه‌ رایه‌ڵێك ماناو دێڕه‌كانی پێكه‌وه‌ گرێ نه‌داوه‌ و جێگۆڕكێ به‌ڕسته‌كان خه‌سار له‌پێكهاته‌ی شیعره‌كه‌ نادت. ئه‌مه‌ش خه‌سارێكی گه‌وره‌یه‌ بۆ شیعری نوێ و سیسته‌مێكی یه‌كانگیری بۆ دیاری نه‌كراوه‌.
ئه‌و به‌رده‌وام، سه‌ما ده‌كا،
له‌نه‌سیمی سه‌مایه‌كدا،
به‌په‌نجه‌كانی زوڵفم شه‌ن و كه‌و ده‌كا،
به‌برژانگی، باوه‌شێنی نمه‌ عاره‌قی رووخسارم ده‌كا،
باڵه‌كانم له‌یه‌ك ده‌ده‌م، جوانی هه‌موو دونیا
له‌چاوه‌كانی ته‌ی ده‌كه‌م،
ئه‌و به‌رده‌وام، سه‌ما ده‌كا،
له‌نه‌سیمی سه‌مایه‌كدا،
به‌په‌نجه‌كانی زوڵفم شه‌ن و كه‌و ده‌كا،
ته‌نیا بابه‌تێك له‌م شیعره‌دا سه‌رنجی منی راكێشا، به‌ته‌وه‌ركردنی سێكس بوو له‌شیعره‌كه‌داكه‌ لای زۆر كه‌س به‌بوێری باسده‌كرێت. ته‌وه‌ری به‌رباس و ناوه‌ڕۆك له‌شیعردا چی بێت، ده‌بێ به‌زمانی شاعیرانه‌ ده‌ربڕ بكرێت كه‌چی ئه‌وه‌ش له‌م نووسراوه‌دا رووی نه‌داوه‌و به‌گشتی زمان له‌م نووسراوه‌دا زمانی شیعر نییه‌.
(6)
به‌سه‌رنجدان به‌و بابه‌ته‌ی وه‌ك ناوه‌ڕۆك بۆ ئه‌م شیعره‌ هه‌ڵبژێردراوه‌، دیاره‌ خاوه‌نه‌كه‌ی نه‌یویستووه‌ وه‌كو شاعیرانی كلاسیك، مامه‌ڵه‌ له‌گه‌ڵ چه‌مكه‌كاندا بكات. چونكه‌ وه‌ك ژن ده‌ڕوانێته‌ دونیاو ده‌وروبه‌ری و هه‌ڵبژاردنی وشه‌كانیشی له‌دیدی ئافره‌تێكه‌وه‌ ئه‌نجامداوه‌، ئه‌مجوره‌ روانینه‌ش (نه‌ك هه‌ر له‌كۆندا نه‌بووبێت، به‌ڵام زۆر به‌ده‌گمه‌ن و به‌مشێوه‌ مۆدێڕنه‌ی ئێستا نه‌بووه‌و ئه‌گه‌ریش به‌شێوه‌یه‌كی كتوپڕی ئافره‌تێك هه‌ستی ئافره‌تانه‌ی ده‌ربڕیبێت هه‌موو تایبه‌تمه‌ندییه‌كی گشتبێژی و سنووردارو نزمی و رۆنه‌چووی شێوازی كلاسیكیی كۆنی پێوه‌یاره‌) ده‌چێته‌ بازنه‌ی روانینی نوێ، به‌وته‌یه‌كی تر شیعری مۆدێرنه‌وه‌ كه‌ جیهانبینییه‌كی تاكی مۆدێرنی پێوه‌ دیاره‌. خوێنه‌ری به‌ڕێز ئاگاداری ئه‌وه‌ش هه‌یه‌ كه‌ مامه‌ڵه‌كردن به‌شێوه‌ی مۆدێرن له‌گه‌ڵ شیعردا ته‌نیا له‌كۆكردنه‌وه‌ی بڕێ وشه‌و دانانی چه‌ند تابلۆیه‌كی شیعریدا خۆ نابینێته‌وه‌، به‌ڵكو یه‌كه‌م كه‌ره‌سته‌ لێره‌دا به‌رجه‌سته‌كردنه‌وه‌ی زمانه‌و ئه‌وه‌ش جۆری به‌كارهێنانی زمان ئه‌و به‌رجه‌سته‌ییه‌ ده‌رده‌خات. له‌م نووسینه‌دا خوێنه‌ر هه‌ست به‌وه‌ ده‌كات كه‌ وشه‌كان به‌زۆری وه‌كو وشه‌یه‌كی ئاسایی به‌كاربراون و ده‌ورێكی ئه‌وتۆیان به‌بێ ئه‌و رسته‌یه‌ی تێیدان پێ نه‌دراوه‌، یان به‌وته‌یه‌كی تر ئه‌و كه‌سایه‌تی و ئیعتیبارو شكۆیه‌ی شیعری ئه‌مڕۆ ده‌یداته‌ وشه‌و ئه‌وه‌ش یه‌كێكه‌ له‌و خاڵانه‌ی كه‌ شیعری ئه‌مڕۆو كۆنی پێ جیاده‌كرێته‌وه‌، لێره‌دا نه‌دراوه‌ته‌ وشه‌كان.
خاڵێكی دیكه‌ دیسان له‌سه‌ر زمان له‌م نووسینه‌دا ئه‌وه‌یه‌، بابه‌تێكی وه‌ك كێشمه‌كێشی ژن له‌گه‌ڵ خۆی و پیاوداو نزیككردنه‌وه‌ی ئه‌م دوو ره‌گه‌زه‌و ده‌ربازكردنی ژن له‌قه‌فه‌زو دروستكردنی ئه‌و یۆتۆپیایه‌ی كه‌ شاعیره‌كه‌ ویستوویه‌تی به‌پێكگه‌یاندنی هه‌ردوو ره‌گه‌زه‌كه‌ دروستیبكات، دیسان بیرۆكه‌كه‌ی و جۆری بیر لێكردنه‌وه‌كه‌ی ده‌ركه‌وته‌ی سه‌رده‌می بیری مۆدێرنه‌و گونجاندنی له‌ناو شیعردا پێویستی لانیكه‌م به‌دوو كه‌ره‌سته‌ی به‌هێز هه‌یه‌: یه‌كه‌م زمانه‌ به‌و مانایه‌ی كه‌ زمانێكی ساكارو ده‌ستلێنه‌دراو و نائاشنا به‌جیهانبینی نوێ و چه‌مكه‌ مۆدێرنه‌كان ده‌ره‌قه‌تی ئه‌و بیرۆكه‌یه‌ نایه‌ت و بۆ داڕشتنی شیعرێك كه‌ بیه‌وێت چڕبێته‌وه‌ ناو ئه‌و بابه‌ت و مانا نوێیانه‌، پێویسته‌ شاعیر ته‌یار بێت به‌زمانێكی سیسته‌ماتیكی دامه‌زراوی چڕ، كه‌ ئه‌وه‌نده‌ گه‌مه‌ی به‌وشه‌كان كردبێت توانیبێتی مانا قووڵه‌كانی ئه‌مڕۆی رام و كه‌وی كردبێت و ده‌ركی به‌و ململانێ كۆمه‌ڵایه‌تی و جنسی و جیاوازییانه‌ كردبێت كه‌ چه‌ندین سه‌ده‌یه‌ له‌به‌ینی دووڕه‌گه‌زی مرۆڤدا له‌ئارادان تاكو بتوانێت به‌سه‌ریاندا بازبدات و خۆی له‌یۆتۆپیاكه‌یدا ببینێته‌وه‌. ئه‌م مامه‌ڵه‌ له‌گه‌ڵ زماندا له‌شیعره‌كه‌ی خاتوو حه‌یات په‌رخیدا به‌دی ناكرێت و رسته‌كان ئه‌وه‌نده‌ لاوازو داهێزراون كه‌ نه‌توانیویانه‌ به‌شاخی به‌رزی رواڵه‌ت و جوانكاریدا هه‌ڵزنێن، نه‌توانیویانه‌ رۆچن به‌ناو قووڵایی ماناو چه‌مكه‌كانداو نه‌ش توانیویانه‌ توێژی جۆراوجۆر بۆ شیعره‌كه‌ دروستبكه‌ن كه‌ خوێنه‌ر بۆ گه‌یشتن به‌گه‌وهه‌ری سه‌ره‌كیی ناوه‌وه‌ ئه‌و توێژانه‌ هه‌ڵبداته‌وه‌.
دووه‌م: ده‌رككردنی چه‌مك و مانا مۆدێرنه‌كان و گونجاندنیان له‌ناو ده‌قێكی شیعریدا، پێویستی به‌هاوسه‌نگكردنی فۆرم و ناوه‌ڕۆك هه‌یه‌. فۆرمێكی له‌ق و شیرازه‌ پژڕاو ناتوانێت ناوه‌ڕۆك و مانایه‌كی قووڵ و قورس ھهه‌ڵگرێت. زمانێك كه‌ ئه‌ونده‌ وه‌رد نه‌كرابێت و نه‌شێلرابێت كه‌ هه‌وێنی مانا تێیدا ته‌شه‌نای كردبێت و وه‌ك پۆ نه‌ته‌ندرابێته‌ تانی وشه‌و زمان، زۆر به‌ئاسانی وه‌كو دوو توخمی جیاله‌یه‌ك ده‌بینرێنه‌وه‌و (به‌زمانێكی زۆر ساده‌ و ئاسایی) وه‌ك نه‌وت و ئاو تێكه‌ڵ نابن. ئه‌مه‌ش خاڵێكی دیكه‌یه‌ له‌سه‌ر شیعره‌كه‌ی حه‌یات خان.
(7)
رێڕه‌وی ئه‌م شیعره‌ به‌ته‌واوی له‌سه‌ر راسته‌ هێڵێك ده‌ڕوات و هیچ به‌رزی و نزمییه‌ك له‌شێوه‌ی ده‌ربڕینیدا به‌دی ناكرێت. ئارام و به‌بێ هیچ جووڵه‌یه‌كی نائاسایی (مه‌به‌ست ھهه‌یه‌جان و ریتمی ده‌ربڕینه‌ به‌كه‌ڵكوه‌رگرتن له‌توانایی زمان، ‌جۆری داڕشتنی رسته‌و ده‌رچوون له‌بازنه‌ی په‌یام و هه‌واڵ گه‌یاندن) كه‌بتوانێت خوێنه‌ر رابچڵه‌كێنێت، وه‌كو گێڕانه‌وه‌ی چیروكێك كه‌ به‌رده‌وام به‌ڕسته‌ی هه‌واڵ دایده‌گرێت و په‌یامی پێ ده‌دات ده‌چێته‌ پێشه‌وه‌. ئه‌مه‌ش وایكردووه‌ كه‌ مانا خێرا له‌ڕووبه‌رو توێژی زۆر ناسكی رسته‌كاندا به‌دیبكرێت و پێویست نه‌بێت خوێنه‌رو ره‌خنه‌گر بیری بۆ چڕبكاته‌وه‌و بۆ مانای شاراوه‌ بگه‌ڕێت. چونكه‌ مانایه‌كی شاراوه‌ له‌دێڕه‌كاندا بوونی نییه‌.
عه‌لی باباچاهی ده‌ڵێت: «شیعری سه‌ركه‌وتوو پێش ئه‌وه‌ی بێته‌دی به‌دوای ئه‌و چامه‌و ستران و سروودانه‌وه‌یه‌ كه‌ نه‌وتراون و نه‌نووسراون و وه‌ك تارمایی له‌ده‌روونی ئێمه‌دا ده‌گرین. بۆ ئه‌و زمانه‌ ده‌گه‌ڕێت كه‌ ده‌یه‌وێ بێچم بدات به‌و تارماییه‌ سه‌رگه‌ردان و ئاوارانه‌ی ده‌روونمان. ئه‌و شیعره‌ له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌دا ئه‌زموونه‌كانی پێش خۆی به‌هه‌ندده‌گرێت، هه‌موو سنوورێكی باو تێكده‌دات و مه‌رج و شه‌رت له‌هیچ شتێكدا قه‌بووڵ ناكات هه‌ڵده‌زنێت به‌داب و رێسا باوه‌كانداو لێیانه‌وه‌ تێده‌په‌ڕێت.
له‌كۆتاییدا ته‌نیا ئاماژه‌ به‌بابه‌تێك ده‌كه‌م، ئه‌ویش ئه‌وه‌یه‌: زیاتر له‌سه‌ر شێوه‌ی داڕشتنی شیعره‌كه‌و زمانی شیعره‌كه‌م نووسی و كه‌متر چوومه‌ ناو بابه‌ت و ناوه‌ڕۆكه‌وه‌. ئه‌وه‌ش كه‌ باسه‌كه‌ زیاتر له‌ڕاده‌ی پێویست درێژ بووه‌وه‌ ته‌نیا له‌به‌رئه‌وه‌ بووه‌ كه‌ ئه‌م شیعره‌ له‌فێستیڤاڵی گه‌لاوێژدا خه‌ڵاتی یه‌كه‌می برده‌وه‌و مه‌به‌ست ئه‌وه‌ بووه‌ كه‌ لێژنه‌ی زانستی وه‌ك لیژنه‌یه‌كی خاوه‌ن به‌ڵێن و بێ لایه‌ن باش وابوو پێوه‌ری شیعرییان له‌به‌رچاو بگرتایه‌ بۆ هه‌ڵبژاردنه‌كه‌یان.

سه‌رچاوه‌كان:
1-گزاره‌های منفرد-جلد اول- علی بابا چاهی-نشر نارنج 1377 تهران
2 فرهنگ اصلاحات نقد ادبی- بهرام مقدادی- فكر روز تهران 1378
3-ساختارو تاویل متن – بابك احمدی-انتشارات مروارید تهران-چاپ اول 1375
4-گلا در مس-رضا براهنی –چاپ سوم–نشر زمان – تهران1358
5-زبان شناسی شعر-مهران مهاجر، محمد نبوی – نشر مركز-تهران 1378
6-نظریه‌ ادبی-تری ایگلتون- نشر مركز- تهران 1368
7-ساڵنامه‌ی تایبه‌تی شانزه‌هه‌مین فێستیڤاڵی گه‌لاوێژ(3)- سلێمانی 2012


بەشی یەکەمی لە کوردستانی نوێ بڵاوکرایەوە
ناونیشان: http://www.knwe.org/Direje.aspx?Jimare=14621&Cor=9&Besh=Araste
بەشی دووەمیشی
لە ھەمان ڕۆژنامە
http://www.knwe.org/Direje.aspx?Jimare=14786&Cor=9&Besh=Araste

عباس معروفی... و: ئەنوەر ھوژەبری



کە ھەناسەی پرچت دەدەم
زەریای ئارامی دڵم
بەزمی دەبێ بە فەرتەنە
دەکوتن بە کەڤراندا شەپۆل
لەبەر دەنگی دڵم
من و خودا
خەومان دەزڕێ
بە درێژایی شەو
بەدووی تۆدا
ملی ڕێگا دەگرین بە شاران و بە ماڵاندا
ئەو ڕێی چیا دەگرێتە بەر
من مل دەنێم بەرەو دەریا
لە کەنارەکانی لەشتا
لەگەڵ شەپۆلێکی گەورەی بۆنی جەستەتا
لەپڕ دەچم
نوقم دەبم
ڕزگاریدەری جوانم!
مەلە نازانم
من ھەر ناوت دەڵێمەوە
تۆ ڕزگارم بکە لە قۆڵایی دڵتەنگی
**
وقتی موهات را نفس می‌کشم
اقیانوس آرام قلبم
توفان می‌گیرد
امواج به صخره‌ها می‌کوبند
از صدای قلبم
من و خدا
بی‌خواب می‌شویم
در درازنای شب
به جستجوی تو
راه می‌افتیم در شهرها و خانه‌ها
او راه کوه‌ها را می‌گیرد
من سر به دریا می‌گذارم
در کرانه‌ی اندامت
با موج بلندی از بوی تنت
ناگاه می‌روم
غرق می‌شوم
ناجی قشنگم!
شنا بلد نیستم
من نامت را تکرار می‌کنم
تو از عمق دلتنگی نجاتم ده.

علیرضا عباسی.... و: ئەنوەر ھوژەبری



پیاسەکردن لەبەر باران
چیدی نابێتە ھۆی خوشەویستن
خۆشەویستم!
لەم جیھانە مودێڕنەدا
ئەبێ بەرگی شەڕ لەبەر و
بەرەڤانی لە دڵمان بکەین
**
نیشانە

سنوورەکان تەنیا پێیان دەکرێ
لێوەکان لێک دوور خەنەوە
ئەو شنەیەی ھەموو شەوێ
پرچت پەرێشانی تەوێڵ دەکات
بایەکی پەڕێشانە
لەقامکەکانی من تێدەپەڕێ

**

خاک لادە و چاوانم دابخە

مێلوورەکان
دوایین پلی جەستەیان کڕاندمەوە
خاک لادە و
چاوانم دابخە

**

زار

زارم تاڵە
بۆ ئازارە تاھەتاییەکان ئەم قسانە ھێورکەرەوەی کاتین
وەک پێچانی زامێکی قووڵ
زارم لەناو لێوەکانتا دابخە

**
**
راه رفتن زیر باران
دیگر کمکی به دوست‌داشتن نمی‌کند
محبوبم!
در این دنیای مدرن
باید زره بپوشیم
و از قلب‌هامان دفاع کنیم.
**
نشانە
مرزها تنها می‌توانند
لب‌ها را از هم دور نگه دارند
نسیمی كه هرشب
موهایت را
بر پیشانیت می‌ریزد
باد پریشانی‌ست
كه از انگشتان من گذشته است
**
خاك را كنار بزن و چشم‌هايم را ببند
آخرين تكه‌ام را
مورچه‌ها به دندان
كشيدند
خاك را كنار بزن
و چشم‌هايم را ببند

**
دھان
دهانم تلخ است
این حرف‌ها مسکن‌های موقتی برای دردهای دائمی‌اند
مثل بستن زخمی عمیق
دهانم را در لب‌هایت ببند

سەمای مەمک

کیژێکی شۆخ
ساردە، یانی
لەگەڵ تەرزە سەما دەکا
تەرزە، تەڕە کە بەو تەرزە
لەگەڵ تەرزە
ئەو بە ھەناسەی ساردی ئاسمان
ئەم بە ئاھی ساردی من
سنگ و مەمی
سەما دەکا

/ئەنوەر ھوژەبری/

برای یک پدر یا یک مادر زلزلەزدەی بوشھر

چیزی لرزید
طغیانش
و گُر گرفته
دریای جنوب
درتنت
نمی گنجد
فریادت در انقباض ساحل
و اشک هایت در نبض خلیج
این گربه
به آب و آتش بزند
نترس
گوشه ی جگرت پنهان در خاک است
/انور هژبری/

تاڵە ئەوینی ئاگرین بۆ Shadi Nikkhah

تاڵە ئەوینی ئاگرین بۆ Shadi Nikkhah

لە سەرەتای بەھارەوە
کە مەمکی کانیاوی بن چیا
ژیان دەکاتە دەم گوڵاڵەی لا نزارەوە
خاتوونێ دێت......

کە شەختە ڕادەماڵێ تاو
بە گۆرانیی عەشق و ئەوین
باوەشی کەژ گەورە دەبێ
بەڵێن دەدا چرۆی دڵدار
بە ڕەگ لە ناوەوەی زەوین
خاتوونێ دێت......

ڕۆژی دەم کەل
بە سیلەی چاو
کپیی تاریکی کەل دەکا
خاتوونێ دێت......

خاتوونێ دێت
دەبێ بەیەک لە پرژەکانی
خۆری مەستی خاکەلێو
بە بیست و دوو تاڵە ئەوینی ئاگرین
سەرما لە جەستەی پیاوێکی
کەسیرە دوور دەخاتەوە
ئۆخژنی دێنێتەوە بەر
شادی دەپرژێنێتە سەر زەوین

/ئەنوەر ھوژەبری/

چوار کورتە شێعری خاتوو سپیدە داوودی ... و: ئەنوەر ھوژەبری

چوار کورتە شێعری خاتوو سپیدە داوودی ... و: ئەنوەر ھوژەبری

گەورە بووم ئیدی
ھێندە گەورە
کە دڵم
لەسەر پێی خۆی وەستا!
**
دەنگی قیژەی لەولاوەکان بوو و
دوای ڕۆیشتنت
دەرگا مرد!
**
//
ھێلمە لەدوای ھێلمە ئەوین
دەکەم بە شێعر
ژیرەوژوور دەبم لە بیرەوەرییەکانماندا و
دەپاڕێمەوە ئەم شێعرە
بە بەرت بکات!
**
دڵپڕییە بچووکەکەم،
دنیایە ئاسمانم
بە دەرزیلە لە دوو توێی پرچی خۆم داوە
بۆ وەی بێتاقەتییەکانت
بە سەر شانمدا ببارێیت!
**
دیگر بزرگ شده ام
آنقدر بزرگ
كه قلبم با پايِ خودش،
ايستاد !
-
صدای جیغِ لولاها بود
و بعد از رفتنت ،
دَر مُرد!
-

عشق را رج به رج
شعر می‌بافم
زير و رو می‌شوم در خاطراتمان
و دعا می‌كنم اين شعر ،
اندازه‌ات باشد!
-
بغضِ كوچكم؛
لابه‌لای موهايم يك عالم آسمان سنجاق كرده‌ام
تا دلتنگی‌ات را ،
بر شانه‌ام بباری!

شمس لنگرودی... و: ئەنوەر ھوژەبری



بەسەرھاتی بارانێکی خوڕە بێ بەین
بەو جۆرەی من
خۆشم دەوێیت.
پەشێواو و شێواو بارین
بەسەر قەوزە و ئاڤزیناندا
ڕێ و کوێرەڕێ گرتنەبەر
بێ تواناو ھێز بە بێ ئۆقرە
دەریا ئاسا پشکنین و
سەرنانەسەر بەردەچنی
باخێکی دەرگا داخراو و
ئەمجا ئەتۆ وەبیر ھێنان
وەکوو ئەو خوێنەی لە دڵدا
کە ھەمیشە
لەبیر دەکرێ.
بەسەرھاتی بارانێکی خوڕە بێ بەین
بەو جۆرەی من
خۆشم دەوێیت.
**
حکایت بارانی بی امان است
این گونه که من
دوستت می دارم.

شوریده وار و پریشان باریدن
بر خزه ها و خیزاب ها
به بی راهه و راه ها تاختن
بی تاب، بی قرار
دریایی جستن
و به سنگچین باغ بسته دری سرنهادن
و تو را به یاد آوردن

چون خونی در دل
که همواره
فراموش می شود.
حکایت بارانی بی قرار است
این گونه که من
دوستت دارم.

شمس لنگرودی
نت هایی برای بلبل چوبی

یەغما گولڕوویی.... و: ئەنوەر ھوژەبری



قەفەزی ئەم تەلەفۆنە، چەن باشە بۆ خۆ داشاردن
دەس بە قۆپچەکانیا دەنێم، دەی زڕەت بێ بۆ دەنگ ناردن
ئەم تەلەفۆنە بێ زەنگە، یەکلایەنە ھەڵە دەکا
ڕێک وەک بەسەرھاتی ئێمە، ناز کردنت و دڕدۆنگیی من
**
اتاقکِ این تلفن ، یه جا واسه قایم شدن
دگمه‌هاشُ فشار می‌دم ، آی تلفن زنگی بزن
این تلفن زنگ نداره ، خطّای اون یک طرفه‌س
دُرُس مثه قصه‌ی ما ، نازِ تو وُ دل دلِ من

از مجموعه پرنده بی پرنده

چەند کورتە شێعری سومەییە داودیان.... بۆ کوردی: ئەنوەر ھوژەبری

ئاسمان بە جانتایەکی پڕ لە بەفرەوە

لە وێستگەیەکی چۆڵدا

چاوەڕوانی ئافرەتێکی ملپێچ سوورە

قەتارەکان دەڕۆن

ئاسمان دەڕوات و

جانتا لە ناو وێستگەکەدا

بیر لە ئاسمانێ دەکاتەوە

کە جیھان

لە کامێرەی ڕەش و سپییەوە دەبینێت

**

چەن سەخە

با – ھێلانەکەت بێنێ

ڕێک بۆ سەر بانی ماڵێ

کە منداڵان جۆلانێیان

بە لوولەی کوانووەکەیدا ھەڵناوسیوە

کوانووی ماڵەکە خووت پێ دەگرێ

بێ وەی بزانێ

لەق لەقەکان کۆچەرین

**

دەنگی نەوڕەسانی دەریایی

دەنگی شەپۆلی دەریا

چەندە نامۆیە بەو ژنەی

لە پشت پەنجەرەی دارینەوە

تەنیا ماسیگرێ دەبینێ

کە ڕاوی ئەمڕۆی

تەختەی شکاوی بەلەمەکەیەتی

**
چاو لە باڵق بوونی پەپوولەکان بکە

بە ئازارە

بەڵام نەک وەک پیاڵەیەکی تەقیو

یان سەقفێک کە داتەپێت

بەئازارە

ڕێک وەکوو دایکێک کە سبەی

کوڕەکەی دەڕوات بۆ شەڕ

**

ھۆی درزەکانی سەر جەستەم

توند پێوەدانی دەرگا نییە

ھویەکەی ڕۆیشتنی پیاوێکە

بە ئامێری ھەوڕگەرییەکەی

گوڵدانی ئەوینەکەی وا چێ نەکرد

کاتێ بەکۆڵی بیابانەوە جێی ھێشت

درز نەبات .... نەشکێت

**

مامانەکان نازانن

ئەو منداڵەی لەخانەکانی لەشمەوە

ھاتۆتە دونیا

ژانێکە ساڵەھا پێوەی بووم

کە ناوکی ببڕن

سەریناکانی ماڵەوەمان

وشک دەبنەوە.

**

 

 

 

آسمان با چمدانی پر از برف
در ایستگاهی متروک
منتظر زنیست با شال گردن قرمز
قطارها می روند
آسمان می رود
و چمدان میان ایستگاه
به آسمانی فکر می کند
که دنیا را
از لنز دوربین های سیاه و سفید می بیند

**

چقدر سخت است
باد لانه ات را بیاورد
درست روی پشت بام خانه ای که
بچه ها با دودکش اجاقش
تاب بازی نمی کنند
اجاق خانه به تو دل ببندد
بی آن که بداند
لک لک ها کوچ می کنند

**

صدای مرغ های دریایی
صدای امواج دریا
چقدر غریبه است با زنی که
از پشت پنجره های چوبی
تنها ماهی گیری را می بیند
که صید امروزش
تخته پاره های قایق اوست

**

به بلوغ پروانه ها نگاه کن
درد دارد
اما نه مثل استکانی ترک خورده
یا طاقچه ای که فرو می ریزد
درد دارد
درست شبیه مادری که فردا
فرزندش به جنگ می رود

**

Top of Form

 

Bottom of Form

ترک های روی تنم
از محکم بستن در نیست
از رفتن مردیست
که پشت چرخ سفالگری 
گلدان عشق اش را جوری نساخت
که وقتی روی شانه ی صحرا جا گذاشت
ترک نخورد....بشکند

**

قابله ها نمی دانند
کودکی که از سلول هایم
به دنیا می آید
دردیست که سال ها
آبستنش بودم
بند نافش را که ببرند
بالش های خانه ی ما
خشک خواهد شد


وەرە بەر پەنجەرە... ڕەزا بەراھەنی.. و: ئەنوەر ھوژەبری /ئەم وەرگێڕانە دیسان دەسکاری دەکرێت/

کاتی ئەوە ھاتووە کە /خۆشویستن/ دەنگی پاراوی عاشقانە بێت
کە لە گەرووی گەرمی تۆوە سەر ھەڵێنێ
سادەی وەرە بەر پەنجەرە و
خدری زیندەی کەسک پۆشم 
کە باڵابەرز و ورشەدار ڕاوەستابوو لە ناو چەمەن سەردەمانێ

تاڤگەی سەوزی ڕیشی، بە نشێوی سووری گۆنایدا
کشابوو تا ژێر سنگی قەدیمی کۆنە جیھانێ 
بە دەستییەوە جامێ ئاوی حەیاتێ 
نیشانی من بدە
وەرە و دڵۆپێ لەو جامە، بتکێنە قوڕگی منەوە و
ھەتاوم پێ نیشان بدە 
کە ڕادەکشێ لە سەر سەوزەڵانی گەرم
شنە نیشان بدە
کە ھەڵدەکات وەھا ھێور و نەرم
ھەر دەڵێی ھەڵی نەکردووە
بردوومتەوە لەبۆ خەوی عەشقی یەکەم تافی لاویم
دەپێم بڵێ چلۆن ئەم جیھانە گەنج دەبێتەوە
بڵێ چۆن ئاشکرا دەبێت نھێنیی دڵداران
تینوێتی بۆ بینینی تۆ، سووتاوە خۆ زمانی من
دەپێم بڵێ، تینوێتی
چۆن دەوترێ بەبێ زمان 
تۆ میھرەبانەکەم، وەرە بەر پەنجەرە و
پێش ئەوەی باڵای نیوە تیرئاسام بێتە کەوان
بەھارم پێ نیشان بدە 
بڵێ سەروی سەرفرازی مە دیسان لەنجە دەکاتەوە لە ناوچەمەن
وا چاو لە سیما و ڕێگەکان دەکەم کە کوێر دەبم
چەندەیە گوڵم، بێبەریبووم لە دینی تۆ؟
تۆ میھرەبانەکەم، ورە بەر پەنجەرە
ھیلالی ھەردوو برۆی سەر بەدری ڕووت، دانێ لەبەردەمم
با وشکەساڵی شێعری من بپشکوێ وەکوو بەھەشت
شکابوو پێنووسی ئەمن لە بێ ئومێدیی بێ ئەمانی من
تۆ میھرەبانەکەم وەرە بەر پەنجەرە
با لەبریی کۆنە دەڵاو بێتە نەی لەبۆ زمانی من
پەرداختی با بە عەشق بکرێ قامیشەڵانی گیانی من
وەکوو خامەیێکی لێ بێ و مل کەچ بکا 
با لەتەک قامکەکانی من
دوایین نیگای ئەمن ئەگەر وەھا ڕەوا دەبێ
کە چرکەیە، لەبۆ تاکە چرکەیەک تەنێ
بەھار، دەبێتە چاوەڕوانی ڕوانینم
تۆ میھرەبانەکەم وەرە بەر پەنجەرە
بەھارم پێ نیشان بدە و
پێش ئەوەی لێمان بێتە شەو 
تەمەن وەکوو ئاوی حەیات
خۆ داشارێ 
لە قووڵایی ئەو دۆڵچەی ناو نووتەکەدا
تو میھرەبانەکەم وەرە بەر پەنجەرە
با ھەتاوی ڕووحی من دەرکەوێ

**

"بيا كنار پنجره"

زمان آن رسیده است/که دوست داشتن/صدای نغز ِ عاشقانه ای شود
که از گلوی گرم ِ تو طلوع می کند
بیا کنار ِ پنجره
و خضر ِ سبز پوش را که یک زمان
بلند وُ تابناک ایستاده بود در چمن
و آبشار ِ سبز ریش ِ او ز شیب ِ سرخ گونه هاش
رسیده بود تا به زیر ِ سینهءقدیم ِ این جهان
و کاسه ای ز آب ِ جاودانگی به دست داشت
به من نشان بده
بیا وُ قطره ای از آن پیاله را به حلق ِ من فروچکان
و آفتاب را نشان بده
که می لمد به روی سبزه های گرم
نسیم را نشان بده
که می وزد چنان خفیف وُ نرم
که گوییا نمی وزد
مرا به خواب ِ عشق ِ اوّل ِ جوانی ام رجوع داده ای
به من بگو چگونه این جهان جوان شود
بگو چگونه راز ِ عاشقان عیان شود
عطش برای دیدن ِ تو سوخته زبان ِ من
به من بگو،عطش
چگونه بی زبان،بیان شود
تو مهربان ِ من،بیا کنار ِ پنجره
و پیش از آن که قد ِ نیمه تیرسان ِ من کمان شود
بهار را به من نشان بده
بگو که سرو ِ سرفراز ِ ما دوباره در چمن، َچمان شود
به چهره ها و راه ها چنان نگاه می کنم که کور می شوم
چه مدّتی ست دلبرا،ندیده ام تو را؟
تو مهربان ِ من ،بیا کنار ِ پنجره
هلال ِ ابروان ِ خویش را
فراز ِ بدر ِ چهره ات،برابرم نشان
که خشکسال ِ شعر ِ من شکفته چون َجنان شود
شکسته بود کلك ِ من،ز یأس ِ بی امان ِ من
تو مهربان ِ من،بیا کنار ِ پنجره
که تا به جای آن که بوریا شود ِنیِ ِ زمانِ ِ من
خورَد تراشِ ِ عشق، ِنیستان ِ من
چو خامه ای شود که سر سپردگی ش
سپرده با بَنان شود
نگاهِ آخرینِ ِ من اگر همین روا بوَد
که لحظه ای،برای لحظه ای فقط
بهار،منظر ِ نگاه ِ من شود
تو مهربان ِ من،بیا کنار پنجره
بهار را به من نشان بده
و پیش از آن که شب فرا رسد
و عمر،مثل ِ آب ِ جاودانگی
به عمق ِآن محالِ ِ تیرگی نهان شود
تو مهربان ِ من،بیا کنار ِ پنجره
که آفتاب ِ روحِ ِ من عیان شود

رسول یونان ..و: ئەنوەر ھوژەبری

مانگت لە ھەموو شت
خۆشتردە ویست و
ئێستاکە وا
ھەموو شەوێ
مانگ تۆم وەبیر دێنێتەوە

وتم با من ئەتۆم لە بیر بچێتەوە
کەچی ئەم مانگە
بە ھیچ دەسرەیەک
لە پەنجەرە ناسڕێتەوە
**
تو ماه را
بیشتر از همه دوست می داشتی
و حالا
ماه هر شب
تو را به یاد من می آورد
می خواهم فراموشت کنم
اما این ماه
با هیچ دستمالی
از پنجره ها پاک نمی شود
 

خیس   (انور ھژبری)

خیس

خیس می شوی 
با اینکە زیر چشمانم ننشستەای
زیر دیوار من جلوی عریانی نگاھم ھی خیس 
دقیقن غوطە در چشمانم
مانند عکست می خوری 
این طاقت غمھای من است
از نگاھت.. نم می کاھد.. شاید
و تۆ خیس

سە شعر از شیرکو بیکەس.. برگردان بەفارسی انور ھژبری

سیلاب
صیاد را گفت
چرایی خروش تندابم بسی است
بزرگترین آن اما
آزادی ماھی است و 
پیکار با تور 
*
لافاو 
بە ماسیگری وت
هۆی توڕە بونی لێشاوم گەلێ زۆرە
بەڵام هۆی هەرە گەورەیان
لەبەر سەربەستی ماسی یەو دژی تۆڕە
***
رھاییم ناممکن
عشق تو دور زد مرا
در اطلس نوین کنون
جزیرەای از توام من
*
دەرچونم بۆ نەبو
عەشقی تۆ دەوری دام
من ئێستا لە نەخشەی تازەدا 
دورگەی تۆم
***
قربانی
فرا خزید سیلاب، رسید بە بالای درخت
بر نوک آن، بجا ماندە لانەای
دو یا سە جووجە درلانە
در ستیز بود درخت سینە سپر کردە بر آب
پایداری می کرد مدام
دمدمای غروب شد و
برگشت مادر جوجەھا
وقتی کە غرق شد 
اما
آخرین جوجە را او داشت می برد
*
قوربانی

سێڵاوێ هات تا گەیشتە پۆپەی دارێک
بە پۆپەوە هێلانەیەک بە جێ مابو
دو سێ زەڕنە قوتەی تیا بو 
درەخت بە سنگ شەڕی لە گەڵ ئاوا ئەکرد 
هەر خۆی ڕاگرت.
هەتا ئێوارە داهات و دایکی بێچووەکان هاتەوە ،
وەختێ خنکا 
ئەو دوا بێچوی ئەگواستەوە

یەدوڵای ڕۆیایی... بۆکوردی: ئەوەر ھوژەبری

ئێستای ئێمە 

بێتو جارێ بێ ئۆقرە ماسی لەچەمێ
تێپەڕێ بەسەر لمی گەرمەوە زیز
شین دەبێ گەنم لەشۆرەکات، گوڵ لە بەرد
ڕادێ باخ بێگومان لەگەڵ خەمی پاییز

دادەنیشین ئەو کاتە سەر لەسەر ئەرد
لە پێچی ترسێ ھاوارێ بە حاڵ بکەین
خێوەت بپێچینەوە و ژیان لەوەدوا
لە خواست و داوای ئازادی بەتاڵ بکەین

لە خواست و داوای ئازادی بەتاڵ بکەین

**

حالایِ ما

گر زمانی ماهی ِ بیتاب ِ رود
بگذرد بر بستر ِ شن های داغ
گندم از شوراب روید٬ گل ز سنگ
خو بگیرد باغم ِ پاییز باغ

آن زمان دلخسته بنشینیم لنگ
در خم ِ ره بی که فریادی کنیم 
خیمه برگیریم و زان پس زندگی 
خالی از سودای آزادی کنیم

خالی از سودای آزادی کنیم

از دفتر دریایی ها

رەزا کازمی ... و : بۆ کوردی - ئەنوەر ھوژەبری

خەڵکی دەڵێن : چەن میھرەبانە ئەو پیاوە!
کەس نازانێ 
زەردەخەنەی تۆیە لەسەر لێوم 
کاتێ لەوبەر دەریا کانەوە یادم دەکەیت.

دلاور قرەداغی... ت: بە فارسی انور ھژبری

شبیە ھیچ کس نبودی
کسی شبیە تو نبود
بی رحمانە کسی
دوستم نداشت مانند تو
مھربانانە کسی 
بسان تو ترکم نکرد!
**
تۆ له‌ که‌س نه‌چوویت

که‌س له‌ تۆ نه‌چوو

که‌س وه‌ک تۆ دڵڕه‌قانه‌

خۆشی نه‌ویستم

که‌س وه‌ک تۆ میهره‌بانانه‌

جێی نه‌هێشتم!

حضور....../انور ھژبری/

از آن روز
مدام خانەام را می گردند
کورند
کە نمی یابند
ذرات گردت روی تمام وسایل خانە ھست

(رضا کاظمی). بۆ کوردی ... ئەنوەر

سەرانسەری شەو ،پیاو ئەستێرەی چنی بوو
کە بۆت بکاتە ملوانکە بەیانی.
بەیان کە بەخەبەر ھاتی
لەشەرمان ھەموو پەخشانی خاک بوون
ئای چەن کارێکی بێ ئەنجامە ئەستێرە چنین
بۆ خۆری وەک تۆ
**
تمام شب، ستاره چیده بود مرد
گردن‌آویزت کند صبح.
صبح که بیدار شدی،
از شرم به خاک ریخته بودند همه.

آه که چه تلاشِ بیهوده‌ای‌ست ستاره چیدن
برای خورشیدی که تویی!

(رضا کاظمی)

حەز......ئەنوەر ھوژەبری(دوای دەسکارییەکی زۆر دیسان بڵاوم کردەوە)

لۆچی ئاوێنەم بۆ زیاد دەبێت
کە ناکەومە شوێن ئارامیی شەو
دەرگایەک بزەیەکم لێ دەبات.

کەشوێنی دەلاقەیەکی گرتبێت خشتی ناو دیوار و
چاوەڕوانی نەمباتە بەردەم دڵۆپێک ئاو
-کە گزینگێک لەسەر ڕوومەتی گوڵێ گیانی دەکێشێ-
چی بە دیاردە ناسیی ھەستیی راسل 
بوتیقای ئەرەستوو 
پووپەر لە کۆمەڵگەی کراوە یان نا
من لە لاکێشەی عەزرەتا.

کرمەکەی سوھرابی سپێھری چی
دەتلیقێتەوە و
بووە کوێرەکەی ھیدایەت با بیبا

کێ لە خاچەکەی دەدا شێرکۆ 
با بیدا
مارەکەی بە کێوە دادەت!!
حەزمە پاراستنی گیان شەو
کاتێ ڕۆژ ھەڵدێ لە بەیانییەکی ھاویندا