سەرانسەری شەو ،پیاو ئەستێرەی چنی بوو
کە بۆت بکاتە ملوانکە بەیانی.
بەیان کە بەخەبەر ھاتی
لەشەرمان ھەموو پەخشانی خاک بوون
ئای چەن کارێکی بێ ئەنجامە ئەستێرە چنین
بۆ خۆری وەک تۆ
**
تمام شب، ستاره چیده بود مرد
گردن‌آویزت کند صبح.
صبح که بیدار شدی،
از شرم به خاک ریخته بودند همه.

آه که چه تلاشِ بیهوده‌ای‌ست ستاره چیدن
برای خورشیدی که تویی!

(رضا کاظمی)